Las Vegas - Zion, 16 september

De lucht lijkt 's morgens vroeg door het raam van onze kamer nog rozer dan hij in werkelijkheid is.

Na een zeer verantwoord ontbijt in hotel NYNY (fruitsalade) rijden we via Lake Mead Rec area en Valley of Fire naar Springdale. De route is schitterend. Veel doen we niet onderweg want het is verschrikkelijk heet. Wel even bij de bekende picknicktafel onder de Lone Rock gezeten.

De route langs de I15 is mooier dan ik me herinner. We volgen geruime tijd de Virgin River. 

In St George gaan we naar een supermarkt om brood en andere spullen voor het ontbijt in te slaan. Verderop nemen de afslag naar de Ut 9. Het uitzicht op de rode rotsen met de donkere lucht op de achtergrond is prachtig.

In Rockville nemen we de afslag naar Grafton, het enige spookstadje dat op onze route ligt. Een prachtige weg er naar toe. Bij het kerkhof is de weg naar Grafton afgesloten, we moeten het laatste stuk lopen. Het blijkt dat ze er een film aan het opnemen zijn. Erg omslachtig lijkt ons, om al je spullen en mensen daarnaartoe te vervoeren. Grafton stelt verder niet veel voor, en met alle filmattributen hebben we ook niet echt een goed beeld kunnen krijgen. De omgeving is echter prachtig.

We komen om een uur of 7 (Utah tijd) bij het hotel aan. We hebben een mooie kamer, minder groot dan de queens-kamers die ik gewend was, maar toch nog bijzonder ruim.

We eten lekker Mexicaans bij Oscar's Cafe. Het is erg fris, voor het eerst een trui gedragen. Vermoedelijk heeft het hier flink geregend gisteren, de Virgin River is ook bijzonder bruin.

Overnachting: Desert Pearl Inn, Springdale, 177 dollar

Ontbijt: 30 dollar

Oscar's: 60 dollar

Boodschappen: 136,28 dollar

Death Valley - Las Vegas, 15 september

Te weinig tijd om iets te schrijven! Even bij de Mac in Pahrump nu, zijn op weg naar Las Vegas.
Vanochtend vroeg de zon zien opgaan bij Zabriskie Point, schitterend. En behoorlijk fris in DV, de temperatuur kwam niet boven de 95 F.

Na Zabriskie Point rijden we de Twenty Mule Team Canyon road, een prachtige dirt road die ik nog niet eerder had gereden. Het is met een gewone auto waarschijnlijk ook goed te doen, maar we waren zeker op het laatste stuk blij met onze midsize SUV.

Hierna rijden we naar Badwater, met een kort uitstapje naar Devil's Golfcourse. Terug rijden we via Artist Drive.

Hierna gaan we ontbijten, bij het buffet bij Furnace Creek. Elizabeth kijkt wat wantrouwig naar de biscuits, en een Amerikaanse die dat ziet zegt dat ze het echt moet proberen, met gravy; ze zal nooit meer iets anders willen! E. is zo moedig om het te eten, maar zoals we allebei al verwacht hadden blijft het echt bij één keer.

In de winkel kopen we nog een dadelbrood en we lopen nog even langs het visitor center (in een tijdelijke behuizing vlak bij de winkel) voor een kaart, en voor de America the Beautiful Pas. Op vertoon van ons toegangskaartje van gisteren hoef ik maar 60 dollar te betalen in plaats van 80.

We rijden het park uit via Death valley Junction. We komen weer langs het parkeerterrein bij Zabriskie Point waar nu 4 bussen staan, en een lange rij mensen bezig is met de beklimming naar het uitzichtpunt. Wij zijn blij dat we dat al gedaan hebben toen het nog rustig en lekker koel was.

Via Pahrump, waar we tanken en waar iemand mij toeroept: "hey, wonder what happened to the other guy!", rijden we naar Las Vegas. Bij de MacDonalds in Pahrump nemen we een wrap, met als voornaamste doel om even te kunnen internetten.

We rijden bij hotel NYNY naar de valet parking. Ideaal! We stoppen voor de ingang en halen de spullen uit de auto. De auto wordt geparkeerd, wij krijgen een kaartje mee.

We zitten op de 22e verdieping, met uitzicht op het vliegveld en op Excalibur. We zitten niet heel centraal, maar vanuit hier hebben we wel het mooiste deel van de Strip te pakken.

Als we ons geïnstalleerd hebben trekken we er op uit, de Strip op. Het is lekker weer, niet al te heet, en we lopen tot aan Venezia waar we uitgebreid binnen gaan kijken. We nemen ook nog een kijkje in Flamingo, en dan in Paris.

 

We eten in hotel Paris - met als voornaamste reden dat we op dat moment honger hebben. Weer buiten lopen we naar Bellagio om de fonteinen te zien. We zijn net op tijd voor een uitvoering, en dat is weer prachtig!

Overnachting: NewYorkNewYork (117,60 dollar)

Parkenpas: 80 dollar

Ontbijt: 25 dollar

MacDonalds: dollar

Eten: 75 dollar

Benzine: 52 dollar

Riverside - Death Valley, 14 september

Judith komt al vroeg langs bij de Motel6, we gaan samen ontbijten bij de IHOP die een blok verder ligt. Na het ontbijt kunnen we er weer even tegen.

Belangrijkste actie vandaag is het kopen van een telefoon. Dat valt niet mee. We zijn geen van drieën echt geïnteresseerd in mobiele telefoons; als ie het maar doet en als het maar niet te veel geld kost. En dat laatste valt nogal tegen. We begrijpen ook niet helemaal hoe de Amerikaanse prepaid variant werkt.

Uiteindelijk kopen we een simpel toestel bij de Radioshack waar een bijzonder vriendelijke maar niet ter zake kundige meneer ons helpt. Te laat ontdekt Judith dat het toestel wel goed werkt naar Amerikaanse nummers, maar dat ze er niet mee kan bellen of texten naar Nederlandse nummers. En dat laatste was nu net zo belangrijk omdat Julius een Nederlands nummer heeft. We brengen ook nog een bezoek aan de Dollar Tree; een geweldige winkel met onvoorstelbaar veel spullen die maar 1 dollar kosten. Hier kopen we nog wat nuttige dingen voor Judith zoals theedoeken, bestek, etc.
We zetten Judith weer af in de International Village en dan is het moment van afscheid nemen gekomen. Best wel moeilijk!
Elizabeth en ik checken uit en we rijden naar een AAA-kantoor waar we overladen worden met kaarten zodra we verteld hebben waar we naar toe gaan. Ik vraag ook naar de Indian County map; een ideale kaart voor het indianengebied in Utah, Arizona, Colorado en New Mexico. Dan kunnen we eindelijk op weg naar Death Valley!

We maken een omweg via Lone Pine, waar we de Alabama Hills bezoeken; de locatie van veel oude filmopnames.

We zijn er best wel lang, en het wordt al wat krap voor onze plannen in Death valley. Ik had Mosaic Canyon willen doen, maar dat is nog een stukje rijden over een dirt road, en ook nog een redelijk eindje lopen, en ik ben bang dat als we dat doen, we niet voor het donker bij Furnace Creek zijn. We rijden daarom met alleen een stop bij Father Crowley Vista naar Stovepipe Wells (met zowaar enige druppels regen vlak voor de ingang van het park).

In Stovepipe Wells kopen we via een automaat een entreekaart. Ik wil eigenlijk een pas voor alle parken kopen, maar dat kan niet in de automaat.
Dan rijden we naar de Sand Dunes, waar nu een groot parkeerterrein is aangelegd. De zon is helaas inmiddels helemaal achter de wolken verdwenen, dus geen mooie lange schaduwen. We lopen een eind door de duinen, de temperatuur is heel aangenaam. Opeens breekt toch nog even de zon door de wolken, wat mooie plaatjes oplevert.

Dan terug naar de auto voor het laatste stuk. We zijn net op tijd voor het donker bij Furnace Creek. We checken in. Onze cabin ligt aan het begin van het laantje. De cabins zijn blijkbaar opgeknapt, het ziet er goed uit van binnen.

Als we geïnstalleerd zijn lopen we naar de Wrangler Steakhouse, waar we een kwartiertje moeten wachten op een vrij tafeltje. Na het eten kijken we nog even rond in de winkel, en dan gaan we naar het zwembad waar Elizabeth wat baantjes gaat trekken.



Afstand vandaag: mijl
Ontbijt IHOP (3 personen): 47 dollar
Overnachting: cabin Furnace Creek Ranch  (164,64 dollar)
Eten: 117 dollar
Benzine: 52 dollar

Marina del Rey - Riverside, 13 september

Ik ben erg vroeg wakker maar Elizabeth en Judith slapen door tot 7 uur. De BW heeft een gratis ontbijt. Elizabeth bakt een wafel, we hebben toast, bagels en een hardgekookt ei.
Na het uitchecken rijden we naar het strand en we lopen nog een uurtje over het strand en door Venice voor we richting Riverside vertrekken.

We vinden de International Village gemakkelijk. Er is een receptie waar Judith de sleutel van haar kamer krijgt. Het blijkt dat ze de slaapkamer met iemand deelt, ze werpt snel een blik naar binnen want het meisje blijkt te slapen.
We besluiten om eerst even bij de Starbucks wat te gaan drinken, een broodje of iets zoiets gaat er ook wel in. Onze Motel6 ligt vlakbij de International Village en voor we verder gaan checken we in en brengen onze spullen naar de kamer.

Daarna rijden we naar de Walmart voor de noodzakelijke inkopen (beddengoed etc). Voor een laptop gaan we naar BestBuy. De keuze voor een mobiel is wat lastig, we stellen dat uit tot de volgende dag want we hebben er nu wel even genoeg van.

We brengen de spullen naar de kamer van Judith en gaan op zoek naar een restaurant. Dat valt nog niet mee, het wordt uiteindelijk een mexicaan vlakbij ons motel. Dan brengen we Judith weer naar haar kamer, en wij gaan naar ons motel.

Motel: Motel6
Kosten: 52 dollar (incl tax)

Marina del Rey, 12 september

Na een onzettend lange dag zijn we goed aangekomen in ons hotel in Marina del Rey. De reis verliep voorspoedig. Na een hartverscheurend afscheid van de vele wegbrengers ging alles op Schipol erg snel. We vertrokken wel wat te laat naar Londen maar daar hadden we voldoende tijd voor de overstap. Heerlijk uitgebreid geluncht bij de Wagamama (noodles). De vlucht naar LA duurde 11 uur, en dat was toch wel een lange zit ondanks de persoonlijke entertainment. En dan het lange wachten bij immigrations (ruim een uur) en iets korter bij de douane en toen nog een half uur bij Alamo. We hebben een Jeep Liberty die Elizabeth vlot naar ons hotel reed dankzij de aanwijzing van de Alamo-dame (ik geef toe, in het donker was een TT wel handig geweest).
Martin en ik hebben in 2008 ook al in dit hotel overnacht. Toen hoorde het tot de Holiday Inn Express keten, maar nu is het een Best Western. We hebben een suite met een queen bed en een sofabed, heerlijk ruim
Om half 11 rolden we dan eindelijk ons bed in.

Hotel: Best Western Marina del Rey
Kosten: 172 euro (via Expedia)

Een paar dagen voor vertrek

Afgelopen vrijdag, ruim een week voor ons geplande vertrek, vlieg ik voorover van de fiets - het voorwiel blokkeert ineens. Gevolg; beide handen in het gips, kapotte tanden en een hoop kleiner ongemak. Wat te doen, toch maar gaan? Ja, we gaan. Ik kan lopen en zonnen en kaartlezen, dus we vermaken ons wel.
Dus nu bezig met de laatste voorbeidingen; alle tips verzamelen, koffer pakken, rugzak uitproberen, etc.
Nog een paar dagen!